Skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie jest potrzebne w wypadku, gdy pacjent chce się udać do:

  • ginekologa i położnika,
  • dentysty,
  • dermatologa,
  • wenerologa,
  • onkologa,
  • okulisty,
  • psychiatry,
  • poradni dla osób chorych na gruźlicę,
  • poradni dla osób zakażonych wirusem HIV,
  • poradni dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych
    w zakresie lecznictwa odwykowego.

Ponadto skierowanie do specjalisty nie jest wymagane:

  • gdy pacjent jest inwalidą wojennym i wojskowym, osobą represjonowaną, kombatantem lub cywilną niewidomą ofiarą działań wojennych;
  • gdy pacjent jest uprawnionym żołnierzem lub pracownikiem, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju

W stanach nagłych świadczenia zdrowotne może być udzielane bez wymaganego skierowania.
Poza tymi przypadkami do lekarza specjalisty obowiązuje skierowanie. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne udzielone bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego opłaca pacjent.